شبکه سه

  • مجموعه ترش و شیرین - قسمت 7

    زمان پخش: ۱۳۹۰/۰۱/۰۸ ساعت 1:50 در شبکه سه | کارگردان: رضا عطاران | بدون نظر سریال ترش و شیرین

    خلاصه سریال ترش و شیرین : نصرت خانم زنی متکی به نفس است که پس از مرگ شوهرش کمر همت را بسته و از طریق ترشی فروشی چهار فرزند قد ونیم قدش را به سختی اما آبرومندانه از آب و گل در آورده است . داستان از جایی شروع می شود که مهلت خانه اجاره ای نصرت خانم به سر آمده واو مجبور است به خانه ای دیگر نقل مکان کند اما این جابجایی باعث بروز ماجراهایی می شود که مسیر زندگی نصرت خانم و خانواده اش را تغییر می دهد.

    کارگردان : رضا عطاران
    بازیگران : رضا عطاران – حمید لولائی – مریم امیر جلالی – رضا شفیعی‌ جم – مجید صالحی – احمد پور مخبر – آناهیتا همتی
    نویسنده : سروش صحت
    تهیه کننده : مهران رسام
    محصول سال : ۱۳۸۶

    قصه ترش و شیرین، درباره یک مادر بود که در ایام نوروز آن را دیدید. مادری به نام ( نصرت خانم) که همسرش را از دست داده و چهار فرزند دارد. او از راه ترشی فروشی امرار معاش می‌کند و همین مسئله ماجراهایی را در داستان به وجود می‌آورد و در این بین اتفاقات طنزی می‌‌افتد که به‌طور حتم آنها را دیده‌اید.

    توضیحات بیشتر :
    حمید لولایی از دیگر بازیگران این سریال بود. او نقش آدمی به نام جهان را ایفاء می‌کرد. جهان فرد مرفهی بود که با دختر و پسر و عروسش زندگی می‌کرد. نقش پسر او را رضا شفیعی‌جم بر عهده داشت. عطاران هم خود در نقش داماد نصرت خانم ایفای نقش می‌کرد. شهره سلطانی هم در نقش سهیلا، همسر ناصر حضور یافته و آناهیتا همتی، پرستو مقدم، احمد پورمخبر، نگین عبداللهی، حسام صالحی، خشایار راد، باقر صحرارودی، عباس محبوب و… هم دیگر بازیگران این سریال بودند که هر شب به خانه‌های ما آمدند.

    ترش و شیرین به تهیه‌کنندگی ایرج محمدی و مهران مهام برای گروه فیلم و سریال شبکه سه سیما تهیه ‌شد. این سومین همکاری این تهیه‌کننده‌ها با رضا عطاران بود. خانه به دوش و متهم گریخت، دو تجربه قبلی بود که در ماه رمضان سال‌های گذشته نتیجه خوبی داد.

    «ترش و شیرین» کم غلط بود

    اکبر عالمی گفت: بین ویژه برنامه هایی که شبکه های مختلف سیما برای نوروز تهیه کرده بودند، مجموعه «ترش و شیرین» را بیشتر پسندیدم.
    اکبر عالمی ، استاد دانشگاه و منتقد سینما گفت: برنامه های صدا و سیما را در ایام عید به طور کامل و مستمر پیگیری نکرده ام ، ولی از میان برنامه هایی که پخش شد، مجموعه «ترش و شیرین» به کارگردانی رضا عطاران با توجه به ساختار جدیدی که ارائه کرده بود، به نظرم قابل تامل تر از دیگر ویژه برنامه های تلویزیون در نوروز بود.
    وی افزود: رضا عطاران در این مجموعه طنز موقعیت ، کلام و بازی را بخوبی خلق و آنها را بجا با یکدیگر تلفیق کرده که این جایگیری صحیح به ساخت مجموعه ای کم غلط منجر شده است.
    وی در ادامه گفت: صدا و سیما هر سال با توجه به رویه ای چند ساله ، اقدام به ساخت ویژه برنامه های نوروزی می کند که با توجه به تعطیلات طولانی مدت این دوره ، کار پسندیده ای به شمار می رود، ولی برنامه سازان باید در این میان دقت کنند که ذائقه مخاطبان مدام تغییر می کند و برنامه های تکراری پس از مدتی جذابیت خود را برای مخاطبان از دست خواهند داد.

    «ترش و شیرین» با هدف توسعه اخلاق شهروندی ساخته شد
    رئیس موسسه تصویر شهر گفت: مشارکت سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران در تولید مجموعه «ترش و شیرین» با هدف توسعه اخلاق شهروندی ، حقوق مدنی و توجه به محله گرایی بود
    ؛ این مجموعه از اخلاقیات حرف زد. به گزارش فارس ، سهیل جهان بیگلری ، فیلمنامه و شخصیت های منطبق با اخلاق محوری را دلیل گزینش و مشارکت این سازمان عنوان کرد.
    وی افزود: وجود یک زن از قشر پایین جامعه که اعتقاد دارد باید روی پای خود بایستد و صداقت و درستی را پیشه کند، خود عاملی برای نشان دادن اخلاقیات است و چنین رویکردی با شعار «تهران شهر اخلاق» منطبق است. مدیرعامل موسسه تصویر شهر خاطرنشان کرد: خصوصیات فرهنگی و هویتی مردم مشرق زمین در شخصیت زن قهرمان سریال دیده می شود که علی رغم مشقات و سختی های زندگی ، تن به خیانت در امانت ، دروغ و ریا نمی دهد.
    وی دیگر دلیل مشارکت موسسه را به دلیل طنز موقعیتی نهفته در فیلمنامه عنوان کرد و گفت: مصادف شدن ایام نوروز با ربیع الاول می طلبید که شادی مضاعفی در میان مردم ایجاد شود. جهان بیگلری یادآور شد: استقبال مخاطبان و حمایت منتقدان حاکی از آن است که ما در نیل به هدف موفق بوده ایم.

    ایجاد جذابیت های شیرین ، با مولفه های آشنا
    طنز تلویزیونی لااقل در کشور ما دوران آزمون و خطا را می گذراند. سرآمدان این گونه هنری به فراخور وسع خویش و البته موقعیت های زمانی ، طبع آزمایی های مختلفی انجام دادند
    که هر کدام در زمان خود در هیات برنامه ای ظاهر شدند؛ برنامه های طنزی که کوشیدند شکل متفاوتی از خنده را به مخاطب عرضه کنند حرکتی که از آغاز با افت و خیزهای فراوانی همراه بود.
    گاه یک برنامه موفق رادیویی به شکل یک برنامه تلویزیونی طنز ارائه می شد و گاه یک برنامه طنز با کمی خلاقیت تا مرز خلق ماندگار طنز تلویزیونی پیش می رفت.
    بعدها با عوض شدن فضای اجتماع ، لزوم استفاده از انواع دیگر طنز حس شد. بنابراین آدمهای صاحب سلیقه ای تصمیم گرفتند تجربه های تازه ای در این حوزه انجام دهند که به نوبه خود آثار نو و تا حدودی البته عجیب و غریب رو آورده و آنها را به اجرا دربیاورند که پاره ای از آنها به خاطر دوری از واقعیات زندگی مردم و نیز فقدان روح طنز واقعی آنچنان با استقبال روبه رو نشدند. در ادامه این راه طولانی ، نوروز امسال تلویزیون باز هم با دست پر به خانه ها آمد.
    سریال ترش و شیرین یکی از این آثار بود که مانند دیگر ساخته های کارگردان جوانش اصولا به وجهی دیگر از «طنز» می پردازد که با واقعیات زندگی معمول مردم و البته طبقه فرودست اجتماع بسیار عجین است و همین جنبه کار است که اثر را متفاوت و خواستنی می کند. در کار او بیشتر بر طنز موقعیت و تمرکز بر واقعیات جاری زندگی مردم تاکید می شود. وقتی به کارهای او دقیق می شویم متوجه می شویم که جنبه «تعامل» و «دراماتیک» کار به نوعی وجه غالب اثر است.
    او همچنان که به حفره ها و کاستی های زندگی مردم پایین دست اجتماع اشاره دارد، فرازها و جذابیت های اخلاقی و اعتقادی آدمهای این طبقه را به خوبی در معرض نمایش می گذارد. یعنی همان چیزهایی که در اکثر مواقع از فرط پیش پاافتادگی دیده نمی شوند یا مجالی برای دیده شدن پیدا نمی کنند. عطاران قابلیت هایش را در پرورش ایده هایی که به «طنز» منجر شود، نشان داده است و چون این مقوله را به خوبی می شناسد تلاش می کند این «طنز» به «هجو» یا «هزل» میل نکند. اگرچه کلیت آثار وی نیز به این امر دلالت می کنند اما در پاره ای از لحظات روند قصه ، آدمها و حتی دیالوگ ها به «هجو» نزدیک می شوند. تازه ترین ساخته رضا عطاران کار جمع و جور، پرتعلیق و مانند سایر آثار او، نشانه های طنز او را یکجا در خود دارد.
    طبق معمول او موفق می شود از مخاطب ، خنده بگیرد و او را برای دیدن ادامه ماجراهای قصه ترغیب کند. وقتی متوجه می شویم او چه کار بزرگی کرده که تنها کار او را با سایر آثاری که از شبکه های مختلف سیما پخش شده ، مقایسه کنیم . اگرچه قصه سریال او چندان رو به جلو حرکت نمی کرد اما این توانایی را دارد که در قسمتهای مختلف سریال طنزش «آنی» را تعبیه کند که هر شب پیگیر ادامه زندگی نصرت خانم و آقا جهان و فرزندانشان باشیم. در این میان نویسندگان فیلمنامه نقش چندانی به جز ردیف کردن سکانس ها و سر و شکل دادن به روند قصه و ماجراها ندارند و تقریبا اگر در سکانسی خنده ای از مخاطب می گیرد به خاطر حضور کارگردان کارکشته ای است که می داند چگونه از یک سکانس معمولی ، لحظه ای به یادماندنی خلق کند. البته در ایجاد این جذابیت ، حضور بازیگرانی مثل حمید لولایی ، مریم امیرجلالی ، مجید صالحی ، رضا عطاران ، آناهیتا همتی ، رضا شفیعی جم و…بی تاثیر نبوده است.

    با این همه نمی توان و نباید از شلختگی اجرای برخی از صحنه ها گذشت که می توانست با حوصله و دقت بیشتری آنها را جلوی دوربین برد. البته در این شتاب نباید زمان کم سازندگان را برای ساخت این پروژه نادیده گرفت و این که کارگردان تقریبا بعد از یک پیش تولید چندروزه به کار ملحق شده است. نمی توان به یک اثر پرداخت اما از مقایسه ساخته های پیشین سازنده اش گذشت. ترش و شیرین اگرچه در میان آثار پخش شده امسال کار بهتری بود اما مقایسه با آثار قبلی عطاران ، گامی به جلو نیست. این که او توانسته با همان مصالح قبلی ، بازهم روایتگر یک داستان دیگر باشد و مخاطب را با خود همراه کند به هر حال یک موفقیت است. اما اندازه این موفقیت برای سازندگان این اثر، با توانایی هایی که از آنها سراغ داریم شاید خیلی بزرگ نباشد.
    گذشته از این با دیدن سریال ترش و شیرین این نکته آشکار می شود که علاوه بر ایده های جذاب اولیه ، حتما باید روی جزئیات طرح یعنی همان چیزهایی که علاوه بر طرح کلی اولیه باعث کشش می شود، بیشتر از اینها کار کرد. چراکه به نظر می رسد با توجه به هوشمندی مخاطب امروز، وجود چند هنرمند به تنهایی نمی تواند ضامن موفقیت آثار بعدی باشد. چه خوب است در تلویزیون گروهی متشکل از طنازان و اساتید تشکیل شود و طرحهای ارائه شده از این مجرا، امکان ساخت پیدا کنند. شاید این فکر، احتمال ساخت آثار تکراری و غیرجذاب را کمتر کند.

    خرید این برنامه از آرشیو میهن سیما

نظر بدهید


هنوز نظری داده نشده است.